Ach, het is alweer tien jaar geleden dat ik de vorige keer schreef. Tijd voor een nieuw stukkie dus.
Ditmaal over Bannink. Dat is toch de Nederlandse Mozart / Rodgers & Hammerstein / Gershwin of hoe je hem ook zou kunnen noemen. Een ongelofelijk muzikaal genie die allerlei soorten liedjes maakte die, opgroeiend in Nederland, in ons geheugen gegrift zijn (mijn Opa, op een mooie Pinksterdag, deze vuist op deze vuist).
Banninks muzikale schat/nalatenschap
Gijs Groenteman maakte een prachtige podcastserie over het leven en de muziek van Bannink. Die is hier te beluisteren. Maar ja, nog mooier is het om live te luisteren naar de prachtige liedjes. En die kans had ik gisteren in het muziekcentrum van de Omroep. Meesterpianist/organist Bert van den Brink bracht met Sopraan Linda Vink het programma: 'Aan de slag met Bannink', met gebruikmaking van het Pierre Palla concertorgel.
Dat concertorgel alleen al is de moeite waard om te komen natuurlijk en dat is een verhaal apart (lees hier). En het is ongelofelijk fijn dat de Stichting Pierre Palla Concertorgel de ruimte en gelegenheid gaf voor dit concert. En ja, als je als jazz-cat dan ook weet dat Bert van den Brink dat orgel speelt, dan moet je erheen. Beste muziek/composities van Nederland, uniek orgel, Bert van den Brink en - dat weet je ook zeker - een vocalist die op één muzikale golflengte met Bert van den Brink zit.
Het programma: mooie liedjes van Bannink
Hiernaast ziet u het programma. Prachtige liedjes, mooie teksten en een bijzonder mooie selectie. Het iconische Ja zuster, nee zuster als binnenkomer en vervolgens een serie liedjes waarvan sommigen na één enkele uitvoering niet meer zijn gespeeld. Daarbij had de dochter van Harry Bannink ook nog enige suggesties gedaan, waardoor we konden luisteren naar Mozaïeken als getuigen en Poëzie (ziehier een lijst met Bannink-liedjes voor televisie).Het prachtige 'ik hoef alleen maar zo te doen' kwam voorbij. Een liedje van voor mijn tijd (hier youtube versie), maar prachtige kritiek op cultuursubsidiestops en VVD-bezuinigingen (ik hoorde ook de naam Haya van Someren voorbij komen, nadien in haar rol voortreffelijk opgevolgd door cultuursloper Halbe Zijlstra).
De Mount Everest van de kleinkunst: 'Het is over' werd door Linda Vink meer dan overtuigend gezongen. Natuurlijk is expressie daar de kunst, maar je hebt soms van die momenten dat je geroerd wordt door een lied, niet vanwege de precieze tekst van dat moment, maar vanwege de eigen verbinding met emotie die de artiest een uiting geeft. Dus dat was echt een magische combinatie van expressie, muzikaliteit, begeleiding, compositie, tekst.
Te mooi om op te noemen
Nu kan ik nog hele lappen tekst opnoteren, maar het was gewoon te mooi om op te noemen. Ik hoop dat het programma breder gespeeld/opgevoerd wordt (volgens AD zou dat zo zijn). Maar ik zag ook twee camera's staan en hoop dat er microfoons open hebben gestaan en we in de toekomst een opname mogen bewonderen.
Hoe het ook zij. Een prachtige avond. Drie toegiften. Echt prachtig. Maar als u toch een impressie wil, luister dan gerust naar deze mooie improvisatie van Bert van den Brink van het stuk in the still of the night van Cole Porter op het Pierre Palla orgel.
Tenslotte: dank aan de Stichting Pierre Palla Concertorgel en het Muziekcentrum van de Omroep.